حسادت می کنم به رنگ ديوار، وقتی اتفاقی سايش بدنت به پوستش را حس می کند.
حسادت می کنم به آفتاب، وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی ميبخشد.
حسادت می کنم به برگ گياه، وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هيجان زده می کند و

بی تاب و چرخان.
و حسادت می کنم به پدرت، وقتی در زير نور گرم به او لبخند ميزنی.
و به مادرت هم، وقتی چند لحظه پيش از خواب به ياد تو لبخند ميزند.
و به تختت که همه روز به هم آغوشی شبت پريشان و بهم ريخته است.
و به فرش که چند تار مويت را ميان پرزهايش نگه ميدارد و به سادگی هم پس نمی دهد.
و به اتاقت که لذت بودن با تو را هميشه می چشد.
و به آينه ات که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند .
و به کوچه ات، درختهای باغچه ، چشمهايت وبه خودت، به خدايت و به اين قلم که از تو گفت

کاش آن آينه ای بودم من

که به هر صبح، تو را ميديدم

می کشيدم همه اندام تو را در آغوش

سرو اندام تو با آن همه پيچ ، آن همه تاب

آنگه از باغ تنت می چيدم گل صد بوسه ی ناب

مي خوام يه قصري بسازم پنجره هاش آبي باشه

من باشم و تو باشي و يك شب مهتابي باشه

مي خوام يه كاري بكنم شايد بگي دوستم داري

مي خوام يه حرفي بزنم كه ديگه تنهام نذاري

امشب مي خوام تا خود صبح فقط برات دعا كنم

براي خوشبخت شدنت خدا خدا خدا كنم

مي خوام برات از آسمون ياسهاي خوشبو بچينم

مي خوام شبها عكس تو رو تو خواب گلها ببينم

مي خوام كه جادوت بكنم هميشه پيشم بموني

از تو كتاب زندگي يه حرف رنگي بخوني

امشب مي خوام براي تو يه فال حافظ بگيرم

اگر كه خوب در نيومد به احترامت بميرم

امشب مي خوام رو آسمون عكس چشاتو بكشم

اگر نگاهم نكني ناز نگاهتو بكشم

امشب مي خوام تا خود صبح فقط برات دعاكنم

براي خوشبخت شدنت خدا خدا خدا كنم

مي خوام تو رو قسم بدم به جون هرچي عاشقه

به جون هرچي قلب صاف رنگ گل شقايقه

يه موقعي فكر نكني دلم واست تنگ نمي شه

فكر نكني اگه بري زندگي كمرنگ نمي شه

_{به خیالم که تو دنیا واسه تو عزیزترینم}

_{آسمونها زیر پامه}

_{اگه با تو رو زمینم}

_{به خیالم که تو با من یه همیشه آشنایی}

_{به خیالم که تو با من دیگه از همه جدایی}

_{من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی}

_{این دیگه یه التماسه}

_{من میخوام بیای بمونی}

_{من و تو چه بی کسیم وقتی تکیمون به باده}

_{بد و خوب زندگی}

_{منو دست گریه داده}

_{ای عزیز هم قبیله}

_{با تو از یه سرزمینم}

_{تا به فردای دوباره}

_{با تو هم قسمترینم}

_{من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی}

_{این دیگه یه التماسه}

_{من میخوام بیای بمونی}

_{بد و خوبمون یکی}

_{دست تو تو دست من بود}

_{خواهش هر نفسم}

_{با تو همصدا شدن بود}

_{با تو همقصه دردم}

_{همصداتر از همیشه}

_{دو تا همخون قدیمی}

_{از یه خاکیم و یه ریشه}

_{من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی}

_{این دیگه یه التماسه}

_{من میخوام بیای بمونی}

_{من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی}

_{این دیگه یه التماسه}

_{من میخوام بیای بمونی}

کاش می دانستم چیست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست

........................................................................

دنیا فراموش کند خاطره ها

 تو فراموش مکن آنچه میان منو توست

هاله

 

ای دو چشمانت چمنزاران من

داغ چشمت خورده بر چشمان من

پیش از اینت گرکه در خود داشتم

هیچ کسی را تو نمی انگاشتم

• هاله

• بر لب سخن گم می کنم اندم که از ره می رسی
  این خط روشن را بخوان بر صفحه سیمای من
  چون عزم رفتن می کنی در چشم غمگینم نگر
  اندوه پیدا را ببین در اشک نا پبدای من......
•  
• خدایا چیست آخر این جدایی
  جدایی برتر است یا بی وفایی؟؟؟
  جدایی بی وفایی هر دو زشتن

برهنه اي که شرمسار نيست   عفاف گفت :مرا با برگ درختان زيتون مستور داريد  وقاحت گفت :مرا با امتيازات و نشانها بيارائيد  شرارت گفت : مرا با لباس نيکي و صلاح بپوشانيد  رذيلت گفت : مرا با خلعت فضيلت و صميميت ملبس نمائيد  خدعه گفت : مرا با جامه اخلاص و فضيلت افتخار دهيد  خيانت گفت : تاج امانت بر سر من بگذاريد  تزوير گفت : بالاپوش صدق و محبت را بدوش من اندازيد  ظلم و ستم گفت : گوي و چوگان مسامحه را بمن بخشيد  استبداد گفت : صورت آزادي را بر چهره من نقش کنيد  اختلال گفت : مرا به زينت وظيفه مزين فرمائيد  تکبر گفت : مرا به زيور تواضع مباهي نمائيد  حق در اين هنگام قدبرافراشت و گفت : مرا برهنه بگذاريد و پيرايه اي بر من نبنديد که من از برهنگي خود شرمسار نيستم   **************************************** وقتي که گريه ام ميگيره دلم ميگه مبارکه قدر اشکهاتو بدون هنوز چشات بي کلکه وقتي که گريه ام ميگيره يه آسمون باروني ام اما به کي بگم خدا من تو خودم زندوني ام سرمو بالا مي گيرم کسي جوابم نميده خيلي شب هاست يه رهگذربه گريهام نخنديده ه روزو روزگاريه منو يه دنيا من يه دنيا بي کسي  شدم يه مشت خاطره يه کوره ي دلواپسي مي خوام تلافي نکنم حرمت دل رو ميشکنم دارن به جرم ساده گيم چوب حراجم مي زنن تو اين ولايت غريب دل مرده ها عزيز ترن قحطي عشق عاشقاست قلب هاي سنگي مي خرن *************************** یا حق ********************************* هاله وحمید

اين شعر ناقابلم رو از ته دل تقديم مي كنم به شما كه خيلي مهربوني شايد بتونم ذره اي از مهربوني هاتون رو جبران كنم. ان شاءالله خوشتون بياد.

به ته جاده نگاه كن

پره از گل شقايق

پره از ترانه هاي

يه تراخونه عاشق

روزاي قشنگ پاييز

واسه من خاطره بوده

توي كوچه هاي غربت

غزل تو رو سروده

اي تو جاري توي رگهام

فصل عاشقي تمومه

بشكنش قفل قفس رو

ديگه زندوني حرومه

دل من تو سينه تو

مي تپه امروز و فردا

مي شكنه آخرش اين دل

مي بره منو به يغما

تو كوير دستت امشب

گل احساسو مي كارم

برات از باغچه قلبم

يه سبد غنچه مي يارم

تا كه اين غنچه ها واشن

من و تو ما مي شيم اما

كاشكي اين روزها بمونه

يادگاري واسه فردا

بي تو هم بستر مرگم

با تو هم بستر خورشيد

مي دونم مي ياد يه روزي

كه بشه عشقتو بوئيد

توي آسمون قلبم

تو كدوم ستاره هستي؟

تويي كه تو خواب و رؤيا

عهد عاشقي رو بستي

بگو از كدوم قبيله

 بگو از كدوم دياري

كه مثه بارون رحمت

رو تن خشكم مي باري

نفسم بوي تو مي ده

تويي كه بوي بهاري

بوي پاييز قشنگي

بوي خوب انتظاري

بوي سجاده عشقي

بوي غنچه هاي باغي

بوي گندم هاي دشتي

بوي مي تو جام ساقي

گلهاي حياط خونه

همه بوي تو رو دارن

همه از لحظه ديدار

واسه من خبر مي يارن

اما تا بوئيدن تو

مي پوسم تو خاك باغچه

مي مونه يه قاب عكسي

يادگاري روي طاقچه

شب خوش. خواب هاي قشنگ ببيني عزيزم

کی موافقه دستشو ببره بالا نظر بده

چه کسی خواهد دید مردنم را بی تو

ین غزلم تقدیم به اونایی که اسیر عشق شدن و روزگار عاشقی رو سپری می کنند.

تو عشقتون ثابت قدم باشین و کم نیارید ...زیادم به دل اعتماد نکنید کمی از عقل کمک

بگیرید.............

سهم من از عشق تو چیزی به جر ماتم نبود

                             لحظه های بی کسیم با یک ستاره کم نبود

امدم روزها و شبها در پی عاشق شدن

                             انکه امد گیر من محتاج عشق و غم نبود

درد من اری از اینست چرا اینهمه زخم

                             عشق با این که دلم برد پاره ای مرهم نبود

اینهمه فریاد اخر پس چرا باران نزد

                             بی شمار گشتم ولیکن قطره ای شبنم نبود

اشتباه من همین بود که اسیر دل شدم

                             اخر این عشق برایم لحظه ای همدم نبود

من تمام حرف هایم را به تو دادم به تو

                             غافل از این که دل تو هاله محرم نبود

هر کجا رفتم شنیدم که بهشت حوایی است

                               ای مردم انکه  انجا را گرفت  ادم نبود

چیزهایی از خدا دیدم که عاشق تر شدم

                                انکه عیسی را بنا کرد بی گمان مریم نبود

عاشق و شیدا شدم مردم ولیکن لحظه ای

                                حرف من در زندگی "ای وای من مردم" نبود