تبليغاتX
تنها دلیل زندگیم
 

عشقبازی به همین آسانی ست ...

   که گلی با چشمی


            بلبلی با گوشی
                    رنگ زیبای خزان با روحی
                              نیش زنبور عسل با نوشی

  کار همواره باران با دشت
                       برف با قله کوه
                              رود با ریشه ی بید
                                        باد با شاخه و برگ
 ابر عابر با ماه
             چشمه ای با آهو
                         برکه ای با مهتاب
                                      و نسیمی با زلف


 دو کبوتر با هم
            و شب و روز طبیعت با ما


 عشقبازی به همین آسانی ست ..

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1384ساعت 8:30  توسط حمید و فایزه | 

اي كه برده اي ز دستم

همه دين و عقل و هوشم

اي كه برده اي ز دستم

همه دين و عقل و هوشم

همه جان من تهي شد

همه جان پر شد ز دردم

كه تويي مرهم دردم

من به مرهم نياز دارم

بيا اي الهه ي قلبم 

كه تويي مرهم دردم

همه جان من فداي آن دو قلبی

كه نگار كرده اي تو به آن جدار قلبم

دل من فداي عشقت كه به 

عشق پاك تو من تا ابد نياز دارم

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آذر 1384ساعت 8:25  توسط حمید و فایزه | 

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم آذر 1384ساعت 20:34  توسط حمید و فایزه | 

من از حنس احساسم برای تو بهشتی خواهم ساخت

عاجزانه می گويم که به عشق تو نيازمندم

من هنوز به بارگاهی نرسيده ام

که عشق ببخشم و جانم عشق طلب نکند

من تو را دوست دارم و از قلب سرخ تو

قلب آبی آسمان ميرسم

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر 1384ساعت 20:9  توسط حمید و فایزه | 

                                            

 

بخاطر تمام محبتی که داشتی

بخاطر تمام صداقتی که نشانم دادی

بخاطر تمام لذتی که به زندگيم بخشيدی

بخاطر تمام اشتباهاتی که ناديده گرفتی

بخاطر تمام عشقی که در تو يافتم

تا ابد از تو سپاسگذار خواهم بود

عزيزم ؛ تو تنها کسی هستی که مرا در بر گرفتی

هرگز مگذاشتی که فرو افتم

تو تنها کسی هستی که مرا در هر جايی ياری رساندی

نيروی من بودی هنگامی که ضعيف بودم

صدای من بودی هنگامی که نمی توانستم سخنی بگويم

چشمانم بودی هنگامی که نمی توانستم ببينم

به من ايمان دادی چرا که باور داشتی

همه چيز؛من هستم

چرا که دوستم داستی

مرا بال بخشيدی و مرا به پرواز واداشتی

هنگامی که دستانم را لمس کردی ميتوانستم آسمان را لمس کنم

ايمانی را که از دست داده بودم به من باز گرداندی

و گفتی:هيچ ستاره ای دور از دسترس نيست

در کنارم ايستادی و من سرافراز ايستادم

با تمام وجود عشقت را در سر داشتم

سپاسگذارم برای هر روزی که به من بخشيدی

ممکن است قدر آن را ندانم

اما اين را ميدانم که حقيقت دارد

خوشبخت بودم زيرا عاشق تو بودم

هميشه در کنارم بودی

و همچو بادی مهربان مرا نگاه داشتی

نوری در تاريکی,عشق تو را در زندگيم تاباند

تو الهام بخش من هستی

در مبان تمام دروغها تو حقيقت بودی

دنيای من بهتر است فقط به خاطر تو

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر 1384ساعت 20:8  توسط حمید و فایزه | 
       شرح پریشانی     

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید     داستان غم تنهایی من گوش کن

قصه ی بی سر وسامانی من گوش کنید      گفت وگوی من و یرانی من گوش کنید

شر این جان سوز نگفتن تا کی ؟             سوختم .سوختم این راز نهفتن تا کی؟

روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم              ساکن کوی بت عربده جویی بودیم

عقل ودین باخته .دیوانه رویی بودیم            بسته ی   سلسله ی سلسله مویی بودیم

کس در آن سلسه غیر از من ودل بند  نبود          یک  گرفتار از این جمله که هستند نبود

نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت             یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او                داد رسوایی من شهرت زیبایی او

بس که دادم همه جا شر دلارایی او                 شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او 

این زمان عاشق سر گشته فراوان دارد            کی سر برگ من بی سرو سامان دارد؟

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 11:10  توسط حمید و فایزه | 
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 11:0  توسط حمید و فایزه | 
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 10:59  توسط حمید و فایزه | 
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 10:52  توسط حمید و فایزه |