گفتم از عشق تو من خواهم مرد

چون نمردم هستم

پیش چشمان تو شرمنده هنوز

گر چه از فرط غرور

اشکم از دیده نریخت

بعد تو لیک پس از آن همه سوی

کس ندیده به لبم خنده هنــــــــوز

گفته بودم که از دل برود یار چو از دیده برفت

سالهاست که تو از دیده من رفتی و لیک

آتش سرکش سوزنده هنوزدلم از مهر تو آکنده هنوز

وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره
وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي
وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه
وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته
وقتي چشمات تهي از تصويرم شد به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه
 وقتي چشمات تهي از تصويرم شد به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه
وقتي به انگشتات نگاه کردي به ياد بيار کسي رو که دستاي ظريفش لاي انگشتات گم ميشد
وقتي جايي نشستي که کنارت خالي بود به ياد بيار کسي رو که توي آغوشت جا مي گرفت
وقتي شونه هات خسته شد به ياد بيار کسي رو که هق هق گريش اونها رو مي لرزوند
تو مي روي و نگاهم بهانه مي گيرد دلم شکسته و باران شبانه مي گيرد چقدر ساده .صميمي.
 مثال خاطره اي نهال ياد تو در من جوانه مي گيرد
اگر آنچه در انديشه ام دارم براي تو مي نوشتم کتابها مي شد ولي آنچه در دل دارم اگر برايت مي نوشتم دو کلمه بيش نبود آن هم:

دوستت دارم

آی آدمها