بهترین قصه دنیا ..... قصه دو تا پرندست
هرکی که عاشقتره ..... قلبش برندست
تُو قفس اسیرن اما ..... با دو بال ِ عشق و رویا
میرسن به هم هزار بار ..... چشم به راه صبح فردا
میکشن عکس دو تا قلب..... رو تن ِ سرد ِ یه میله
آرزو دارن که تا صبح ..... دلاشون از غم نمیره
کاش میشد که آرزوشون ..... جون ِ واقعی بگیره
ولی افسوس که دلاشون ..... توی این قفس میمیره
من به عشقت امشب اما ..... دل ِ یک قفس شکستم
با دو خط شعر و ترانه ..... دل و از قفس گسستم
میدونم که واقعیت ..... از یه رویا جون میگیره
میدونم که آرزومون ..... رنگ ِ واقعی میگیره

به گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..."

به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."

به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..."

به عشق گفتم: "آخر تو چيستی؟" گفت: "نگاهی بيش نيستم."

گاهي سخته گفتن آنچه درون ماست /گاهي سخته قبول اینکه عاشق شدي/ خدايا ديگر طاقت دوري و انتظارم نيست /اگر باز هم …. اگر باز هم او ….

حرفهايت هنوزم دلم را مي لرزاند اکنون ديگر مي توانم بگويم که قلبم نزد توست آن دورها …اما چه نزديک من ديگر چه دارم که بمانم؟! همه چي در دست توست….

                                      اگه بدونی چقدر دلم واست تنگه

اگه بگم كه قول ميدم تا هميشه باهات باشم

اگه بگم كه حاضرم فداي اون چشات بشم

اگه بگم تو آسمون عشق من فقط تويي

اگه بگم بهونه‌ئ هر نفسم تنها تويي

اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت مي‌كنم

اگه بگم زندگيمو بذر بهارت مي‌كنم

اگه بگم ماه مني ، هر نفس راه مني

اگه بگم بال مني‌ ، لحظه‌ئ پرواز مني

مي‌شي برام خاطره‌ء قشنگ لحظه‌ئ وصال

مي‌شي برام باغبون ميوه‌هاي تشنه و كال

مي‌شي برام ماه شباي بي‌سحر،مي‌شي برام راه سفر

ولي بدون هر جا باشي يا نباشي مال مني

بدون اگه براي من هم نباشي عشق مني

براي سعادت شبا شعرامو من داد مي‌زنم

براي خوشبختي تو خدارو فرياد مي‌زنم

عاشقت خواهم ماند

بی آنكه بدانی دوستت خواهم داشت

بی آن كه بر لب آرم  در دل خواهم گفت

بی هيچ سخنی  گوش خواهم داد

بی هيچ اندوهی در آغوشت خواهم گريست

بی آن كه حس كنی در تو آب خواهم شد

بی هيچ گرمایی كنار آشيانهی تو آشيانه می كنم

و فضای آشيانه را پر از ترانه می كنم

می پرسند : به خاطره چه زنده ای؟

و من برای زندگی تو را بهانه می كنم

                            دوست دارم

                                                 رویای  من 

       تو ای رویای زیبای شب من                       منو دریاب در این تنهایی شب

       بیا با نور زیبای تن خود                               بتاب نور طراوت بر سر من

       بیا همچون گلی از جنس شبنم                 بمونو تازه شو در خلوت من

       بگیر دست منو میون دستات                     دلم رو تازه کن در بستر من

       بگیریم بال وپر میون ابرا                            به سوی بیکران تا اوج رویا

       بریم و باز بشینیم روی ابرا                        بخونیم من وتو تنهای تنها

       از اون عشقی که در دلهای ما بود             همون عشقی که ازجنس گلها بود

       از اون عشقی که دربین منو تو                  مثل پنجره ای رو به خدا بود

       بخونیم که می دونیم  که می مونیم            من وتو تا قیامت در دل هم

          می دونیم که نمی تونه جدایی                                    بیاره تو دل من وتو باز غم  

                     دادگاه عشق

جلسه محاكمه عشق بود و قاضي عقل،و عشق محكوم بود به تبعيد به دورتريندنقطه مغز يعني فراموشي،قلب تقاضاي عفو عشق را داشت ولي همه اعضا با او مخالف بودند قلب شروع كرد به طرفداري از عشق ،آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدنش را داشتي،اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي وشما پاها كه هميشه رفتن به سويش بوديد حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟
همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند،تنها عقل و قلب در جلسه ماندند عقل گفت:ديدي قلب همه از عشق بي زارند،ولي متحيرم با وجودي كه عشق بيشتر از همه تورا آزرده چرا هنوز از او حمايت ميكني!؟قلب ناليد و گفت:من با وجود عشق ديگر نخواهم بود و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند و فقط با عشق ميتوانم يك قلبي واقعي باشم

قسم به چشمات بعد از این          جز تو گلی بو نکنم           جز به تواو به خوبیات به هیچکسی

                                                  خو نکنم

1.       قسم به اسمت که تورو تنها نگزارم بعد از این       اسمه تو رو داد بزنم تا دم دمایه اخرین

امشب به یاد روی دلارامی

بیدارم و پریده زسر خوابم

میجویمش بدامن شب اما

آن ماه را به خانه نمی یابم

امشب کجاست مهر درخشانم؟

بی ماه روی او شب من تار است

در خواب ناز رفته نمیدانم

یا همچو من نشسته و بیدار است؟

 به فكر ديگري باشي نميخواهم صفاي خنده ات را ديگري ببيند نميخواهم

كسي نامش،برلبهاي توبنشيند نميخواهم به غيرازمن بگيرد دست تودستي

 نميخواهم كسي يارت شوددرراه اين هستي

           نکنند

دفتر عمر مرا

با وجود تو شکوهي ديگر رونقي ديگر هست...

ميتواني تو به من

زندگاني بخشي...

يا بگيري از من آنچه را مي بخشي

فراموشم نکن
 
اسمت را براي هميشه در قلبم ننوشته بودم
و عشقت را براي هميشه در دلم جاي نداده بودم
ولي حالا که اين کارا کرده ام براي هميشه دوستت خواهم داشت
وهيچگاه و در هيچ مکاني از کاغذ و برگه قلبم حذف نکرده و نخواهد کرد
پس: دوست دارم
دوستت دارم يه عالمه دوستت دارم به وسعت يه آسمون
به وسعت سيارمون دوست دارم به خاطر مهربونيات؛
به خاطر صبوريات دوستت دارم نه در هوس بلکه مثل يه بت پرس
       دوستت دارم تا آخرين نفس؟

تو امتداد سرنوشت

كي بود كه از تو مي نوشت

زندگيِ من و تو رو

با غم و غصه مي سرشت

با اين همه گناه و درد

كي ميره آخرش بهشت

ببين ، ببين كه دست من

هر جا رسيد از تو نوشت

ميون جاده ها هنوز

گرد مسافرا بجاست

تو شهر تو غريبه ام

غريبه اي كه بي صداست

نفس مي خوام ، نفس مي خوام

تو رو يه هم نفس مي خوام

تو شب انتظار تو

براي دل قفس مي خوام

اگه تو باشي پيش من

سوت دلاي در به در

دوباره خورشيد مي كشن

رو اين شباي بي سحر

سحر مياد شب سر مي شه

دراي بسته وا ميشه

بهار مياد تو باغمون

بركه ي ما دريا ميشه

ميون جاده ها هنوز

گرد مسافرا يجاست

تو شهر تو غريبه ام

غريبه اي كه بي صداست

منو ببر ، منو ببر

بريم يه جاي بي خطر

يجا كه از تو بشنوم

بگي برام گريه بخر

بگو بگو به من بگو

كه من نشستم پشت در

بگو كه شعرم پر بشه

از آدماي بي خبر

دانم آخر که تو هم می آیی

مهربان، خنده به لب، با من از عشق سخن خواهی گفت

چلچراغ شب من خواهی شد

غرق در نور مرا می پایی

دانم آخر که نمی رم تنها

بی تو در ظلمت تار شبها

روزی این پنجره باز خواهد شد

و من از وسعت تاریکیها به تماشای تو پر خواهم زد...

خانه خراب تو شدم به سوی من روانه شو

سجده به عشقت میزنم منجی جاودانه شو

ای کوه پر غرور من سنگ صبور تو منم

ای لحظه ساز عاشقی عاشق با تو بودنم

روشن ترین ستاره ام می خواهمت می خواهمت

تو ماندگاری در دلم می دانمت می دانمت

ای همه وجود من

ای همه وجود من نبود تو نبود من

                  تو امید اخری به خدا دل به تو بستم

                  عاشقم عاشقت هستم بی تو از زندگی خسته ام

                 تو امید اخرینی به خدا دل به تو بستم

                 چون خدای اسمون ها تو رو اون جوری می پرستم

                زیر رگبار مصیبت کمکم کن تا نیفتم

                بگیر دستامو دوباره که هزار بار به تو گفتم

                عاشقم عاشقت هستم بی تو از زندگی خسته ام

               قسم به عشق پاکت به عشق تو حلاکم

بر هيچ ترانه اي

پاياني نيست

ترانه هاي من

گهگاه خواندنيست

گر چه مثل خودم

جاودانه نيست

فدای تو: هاله

تمام زندگی مال تو  مرگ مال من

تموم شادی مال تو غم مال من

 تموم راحتی دنیا مال تو سختی هاش مال من

 لذت زندگی مال تو غصه هاش مال من

ولی بیا 

  گل رز رو تقسیم کنیم

گلش مال تو  خاراش مال من

زیبایی گل مال من  عمر کمش مال من

خلاصه بگم همه چیز دنیا که خوب هست مال تو

وهمه اون چیزایی که  بد هستن مال من

ولی

تو مال من

بهترین خاطره اش بودن تکراری توست

                                                   راز شقایق

شقايق گفت :با خنده نه بيمارم، نه تبدارم
اگر سرخم چنان آتش حديث ديگري دارم
گلي بودم به صحرايي نه با اين رنگ و زيبايي
نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شيدايي
يکي از روزهايي که زمين تبدار و سوزان بود
و صحرا در عطش مي سوخت تمام غنچه ها تشنه
ومن بي تاب و خشکيده تنم در آتشي مي سوخت
ز ره آمد يکي خسته به پايش خار بنشسته
و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود ز آنچه زير لب

       گرمی عشقم رو حس کن            

                      با زوانت را به مستی حلقه کن بر گردنم

                      تا بلرزد زیر بازوهای سیمینت تنم

                  چهره ی زیبای خود را از رخ من وا مگیر

                  جزء  به آغوش چمن یا دامن گل جا مگیر

               راز عشق خویش را آهسته خوان در گوش من

                  جستو جو کن عشق را در گرمی آغوش من